ریموت فرستنده 4کانال 433MHz کد لرن
ریموت فرستنده 4کانال 433MHz کد لرن. با آی سي کدينگ لرن(code learn) SCT1527 قابلیت کار با گیرندههای 433 کد لرن را دارا میباشد. گیرنده این ریموتها علاوه بر دارا بودن فرکانس کاری 433 مگاهرتز باید قابلیت زخیره کردن کد 20 بیتی فرستنده را دارا میباشد.
یکی از اصلیترین بخشهای هر ریموت،
بخش واحد کنترل و تولید رمز(کد) میباشد. جایی که تمامی دستورات مورد نظر بر آن وارد میشو. و آنجا تصمیم گیری میشود. که کدام عملیات باید انجام شود.نکته ی مهمی که اینجا مطرح میشود. که فرکانس فرستنده (ریموت) و گیرنده (رسیور). باید یکسان باشد تا فرایند دریافت و ارسال سیگنالها و اطلاعات قابل انجام باشند.
در اکثر ریموت کنترل هایی که در زمینههای مختلف استفاده میشوند. فرکانسی که در آن به کار برده میشود. معمولاً دارای مقدارهای ۸۶۸ ، ۴۳۳ و ۳۱۵ مگاهرتز میباشد. که این فرکانسها با توجه به قدرت ریموت و کارایی آن مورد استفاده قرار میگیرد.ریموت فرستنده 4کانال 433MHz
انواع ریموت کنترل بر اساس فرآیند معرفی به گیرنده
اما مورد دیگری که میتوان ریموت کنترلها را بر اساس آن دستهبندی کرد "فرآیند معرفی آن به گیرنده ریموت" است. در این مورد ریموتها به ۳ دسته تقسیم میشوند: ریموتهای Code Fix , Code Learning و Hoping.
ریموت فیکس کد ( Fixed Code )
ریموت کنترل های کدفیکس معمولا از آی سی PT2262 به عنوان انکودر در مدار فرستنده استفاده میکنند .در این نوع از ریموت کنترلها در مدار فرستنده،یک کد ۸ بیتی به صورت سخت افزاری تنظیم میگردد . این کد به عنوان آدرس محرمانه فرستنده در نظر گرفته میشود . برای هماهنگی فرستنده وگیرنده باید کد ۸ بیتی هر دو یکی باشد. این کار معمولا به صورت لحیم کردن ۸ پایه فرستنده به GND یا VCC است.
در این روش برخلاف روش Code Learning برقراری وضعیت جامپرها و ارتباط میان فرستنده و گیرنده بصورت نرم افزاری نیست. بلکه توسط لحیم کاری انجام میشود که از معایب این مدل میباشد. در این مدل به علت محدود بودن وضعیت ارتباطی میان ریموت و رسیور به راحتی قابل کپی برداری میباشد. و حتی میشود گفت امنیت پایین تری نسبت به مدل کد لرنینگ دارد.
ریموت کنترلهای لرنینگ کد یا کد لرن ( Learning Code)
ریموتکنترل 4کانال 433MHz کد لرن دارای امنیت بالاتری میباشند. به این معنی که توسط شرکت یک کد 20 بیتی اتفاقی در حافظه آنها نوشته میشود. هر ریموت یک کد منحصربهفرد دارد و دو ریموت با کد یکسان وجود ندارد. بنابر این برای همگام کردن ریموتها با گیرنده. باید قادر باشد که کد هر ریموت را در خود ذخیره کند. تا در مواقع درخواست، چک کند که آیا ریموت معتبر هست یا نه. این عمل را اصطلاحاً لرن کردن میگویند. یعنی شما باید ریموت موردنظر خود را در گیرنده لرن کنید. و برای همین هم به آنها ریموتهای کدلرن میگویند. ریموت کنترلها ی کد لرن از آی سی EV1527 ، RT1527 ، FP1527 یا SCT1527 به عنوان اینکودر در مدار فرستنده بهره میبرند.
کد لرن
در این نوع ریموت، کد شناسایی سیگنالها میان فرستنده و گیرنده (ریموت و رسیور) توسط نرم افزار مشخص میشود. به این صورت که با فشردن کلیدی بر روی رسیور آن را در حالت شناسایی قرار میدهیم. و همزمان با آن با زدن کلیدی بر روی ریموت. کد شناسایی مرتبط با آن برروی حافظه ی رسیور ذخیره و آنجا نگهداری میشود. در نتیجه ی این کار دستورات ارسالی از سمت ریموت به رسیور قابل دریافت میگردد. و میتوان آن دستورات را دیکود یا رمزگشایی کرد. تعداد ریموتهایی که میتوان آنها را توسط این گیرندهها شناسایی کرد محدود است و معمولاً بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ ریموت میباشد.
مدل Hoping (هاپینگ)
در این مدل هم مانند مدل کد لرنینگ ارتباط میان ریموت و رسیور از طریق نرم افزاری و توسط یک کد ارتباطی صورت میگیرد. با این تفاوت که این کد در مدل Code Learning همواره ثابت میباشد. اما در مدل هاپینگ هربار کد جدیدی توسط ریموت تولید میشود. از مزایای این مدل که آن را بسیار برجسته تر از مدلهای قبلی میباشد. این است که امکان کپی برداری از آن به حداقل ممکن میرسد. و یا حتی میتوان گفت غیرممکن میباشد. زیرا بیش از ۱۵ میلیارد حالت برای کددهی جدید که توسط ریموت مورد استفاده قرار میگیرد. وجود دارد.
نوع مدولاسیون
ریموت کنترلها از مدولاسیون Amplitude Shift Keying" ASK" که زیرشاخهی سادهای از مدلاسیون دیجیتال میباشد، استفاده میکند.ASK یکی از مدولاسیونی میباشد. که امروزه در بازار به علت مقرون به صرفه بودن و کم مصرفی بودن آن استفاده زیادی میشود. از دیگر خصوصیات این ریموت داشتن تقویت کنندگی است. که با تغییر فاصله ی گیرنده و فرستنده میتواند بُرد خود را بسته به فاصله ی مورد نظر افزایش یا کاهش میدهد.